68.

هیچوقت تا به حال نشسته اید روبروی خودتان و به واژه ی (عادت) فکر کنید؟

عادت به سکوت سرد،به چهره ی زرد از ترس،عادت به درد،عادت به زندگی،عادت به روز به شب به گذر وقت و فرصت ها.

عادت به بودن ها،نبودن ها،عادت به مرگ ماهی ها، تولد سنجاقک ها...

عادت به حرف های نگفته،به دیدن و نادیدن ها،به دل های شکسته، دلدادن ها،دل بریدن ها ....

عادت به چای تلخ،به ماه پشت ابر،به دستهای گرم و نگاه های سرد سرد!

عادت به کشتن احساسات،به گم شدن پس دیوار های بلند،به موی پریشان زنان و دستهای تنگ مردان

(من به این همه عادت، عادت دارم.)

+ فرهنگ معین: (دَ) [ ع . عادة ] (اِ.) 1 - آن چه که انسان به آن خو بگیرد. 2 - اعتیاد. ؛~ مألوف عادتی که بخشی از رفتار همیشگی شخص شده باشد.

عادت کرده ایم.....

من

به چای تلخ اول صبح

تو

به بوسه ی تلخ آخر شب

من

به اینکه تو هربار حرف هایت را

مثل یک مرد بزنی

تو

به اینکه من هربار مثل یک زن گریه کنم(لیلا کرد بچه)

+ عادت همه چیز را ویران می کند..

ازجمله عظمت دوست داشتن را..(نادر ابراهیمی)